DOYDUĞUN YER MİDİR MEMLEKET?

 Kimi Antalya’dan, gelmiş, kimi Balıkesir’den. Kimi Ordu’dan, kimi Muğla’dan… Hepsi, memleketin hemen her yerinden, aynı hayallerle gelip aynı şehirde toplanmışlar. Kimisi memur, kimisi çiftçi, kimisi esnaf çocuğu. Gelirini ortanın üzerine çıkartamamış ailelerin, iyi yetişmiş, yüksek okul, üniversite bitirmiş, gencecik delikanlıları, fidan gibi kızları. Hepsi güzel bir geleceğin peşinde, hepsi güzel ülkemin, güzel İstanbul’unda, az para verip çok kazanmaya çalışan özel şirketlerinde gösterilen elma şekerlerinin peşinde.

 Okuyacaklardı. Her ile bir üniversite kuruluyordu ya, birisine kapağı atacaklardı. Mezun olacaklardı. Başardılar. Kimisi, İstanbul’ da, Kimisi Ankara’da, kimisi Erzurum’da, Kimisi Aksaray’da, kimisi tam da istediği bölüme, kimisi ise ismini bile ilk defa duydukları bölümlere kapağı attı. Kimileri üç beş arkadaş birleşip ev tuttular. Akşamları melemen, sabahları peynir ekmek çaya talim ettiler. Kimileri de yurt buldu, banyo, tuvalet sırası bekledi. Yavrucağı sınavı kazandığı için sevinçten havalara uçan annelerin gözleri, uzaklarda bir yere okumaya giden evladı için dolu dolu oldu özlemle.

 Ve okul bitti.

Ama gurbet bitmedi.

 Sadece birkaç örnek.

Muhasebe mezunu; memleketinde iş yok.

İşletme mezunu; memleketinde iş yok.

Peyzaj mimarı; memleketinde iş yok.

Mimar; memleketinde iş yok.

Resim Öğretmeni; memleketinde iş yok.

Tıbbi dokümantasyon ve sekreterlik mezunu; memleketinde iş yok.

Çeşitli branşlardan teknisyenler; memleketlerinde iş yok.

Daha nice nice bölümlerden mezun çocuklar; memleketlerinde iş yok.

 

İş nerede? İstanbul’da. Gurbet elde. Çoğu zaman asgari ücretin biraz üstünde bir ücretle, kolundaki altın bileziğe göre belki biraz hallice… Hemen hepsi, kendilerine gösterilen elma şekerlerinin peşinde. Prim, zam, terfi kariyer... Yine ortaklaşa kalınan evlerde, kredi kartı borçlarını ve ev kirasını ödemeye çalışarak geçecek günler. Özelden ümidi kesenlerin ümidi, devlette…  Memurluk olsun da, hangi şehirde olursa olsun.

 Benim güzel ülkemin, Güzel İstanbul’ undan başka şehri yoktur sanki. Ekonominin kalbi İstanbul’da atar, para İstanbul’ da döner, iş İstanbul’da bulunur. Sonuçta doğduğun yer değil, doyduğun yerdir memleket der bazıları ya, doymadan yaşamaya çalıştığın yer neresidir, kimse söylemez. CEM CEMİİ

 

Benimsayfam'da Paylaş Facebook'ta Paylaş Twitter'da Paylaş Friendfeed'de Paylaş

                  Boş Mail Gönderin email gifs Eklenen Yazılar

                                           Adresinize Gelsin

 

Eklenti Başlığı
Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !